فرزندان اندوه ...

شما فریاد ما را نمی ‌شنوید ، چه‌ هیاهوی روزگار گوشهایتان را پر کرده است، و با ماده سخت سالها بی‌اعتنایی به حقیقت، گوشهایتان بند آمده است … ما فرزندان اندوهیم و اندوه، بس عظیمتر از آن است که در دلهای حقیر جای گیرد … ما فرزندان اندوهیم و اندوه ابری است متراکم ،که از آن باران معرفت و حقیقت بر سر مردم می ‌بارد.
جبران خلیل جبران